Logopeda » Porady dla rodziców » Wady wymowy Dziś jest czwartek (2020-10-01)
Wady wymowy
 
Co to jest wada wymowy?
    O wymowie wadliwej można mówić wtedy, gdy różni się ona od mowy będącej w powszednim użyciu. Należy odróżnić wady wymowy od nieukończonego rozwoju mowy. Nieukończony rozwój mowy charakteryzuje się wymową właściwą dla wcześniejszych okresów życia dziecka.
Różnica ta dotyczy prognoz terapeutycznych.
   W przypadku nieukończonego rozwoju mowy może nastąpić {nie w każdym przypadku} samoistna poprawa wymowy, natomiast w przypadku wady wymowy {np. dyslalii} nie można na to liczyć – konieczna jest interwencja logopedy i im wcześniej ona nastąpi, tym skuteczniejsza jest terapia logopedyczna.
   Do najczęściej występujących wad wymowy u dzieci poniżej 6-7 roku życia, wymagających interwencji logopedy, zaliczamy dyslalie o charakterze deformacji {zniekształcenia brzmienia} głosek w wyniku czego powstają dźwięki nie należące do zasobu głosek języka polskiego. Są to:
- seplenienie międzyzębowe - dotyczyć może głosek [s, z, c, dz], [ś, ź, ć, dź], [sz ,ź ,cz, dż], w  czasie wymowy język wsuwa się między zęby;
- seplenienie boczne - dotyczy wymienionych powyżej głosek, język ułożony jest niesymetrycznie, dźwiękom towarzyszy charakterystyczne
nieprzyjemne dla ucha brzmienie;
- seplenienie wargowe- dotyczy także wyżej wymienionych głosek, język nie bierze udziału w ich wymowie. Głoski wymawiane są wargami charakterystycznie wysuniętymi do przodu, jak przy dmuchaniu;
- reranie - dotyczy głoski [r] – zamiast drgań czubka języka głoska ta może być wymawiana poprzez drgania języczka podniebiennego, warg policzków;
- ubezdźwięcznienie - polega na wymawianiu głosek dźwięcznych bezdźwięcznie, bez udziału drgań wiązadeł głosowych, np. bada-pata, domek-tomek;
- nosowanie - głoski nosowe: m, mi, n, ni, ę, ą – wymawiane są jak ustne i odwrotnie - ustne z poszumem nosowym.
 
   U dzieci powyżej 7 roku życia do wad wymowy zaliczamy dyslalię o charakterze deformacji głosek oraz wymowę charakteryzującą się zamianą głosek trudniejszych do wymówienia głoskami łatwiejszymi, gdyż w 7 roku życia rozwój mowy dziecka powinien być zakończony od strony artykulacyjnej.
W obrębie dyslalii wyróżniamy:
seplenienie -to nieprawidłowa wymowa głosek [s, z, c, dz,ś,ź, ć dź, sz, ż, cz, dż]
reranie - to nieprawidłowa realizacja głoski [ r]
kekanie   - to wadliwa wymowa głosek [k, g]
bezdźwięczność - wymowa głosek dźwięcznych bezdźwięcznie .
 
    Większość rodziców zgłaszających się z dziećmi na terapię logopedyczną zauważa wyłącznie problem niewłaściwej artykulacji. Nieistotne wydają się być dla nich przyczyny występujących opóźnień. Ważne jest, aby dziecko szybko wypowiedziało daną głoskę. Zdarza się, że dzieci w domu są zmuszane do wypowiadania słów, których nie są w stanie wyróżnić z powodu niskiej sprawności mięśni aparatu artykulacyjnego lub opóźnień w zakresie funkcji percepcyjnych {pamięci słuchowej, słuchu fonematycznego, analizy i syntezy słuchowej}.
Jeżeli rodziców niepokoi rozwój mowy dziecka, powinni zgłosić się po pomoc do logopedy.
 
Wpływ wady wymowy na postępy dziecka w nauce
 
Czy warto zadbać o prawidłową wymowę dziecka?
      Na pewno tak! Zaburzenia mowy wpływają na trudności szkolne dziecka.
Jeśli już dostrzeżemy problem u naszych pociech nie zaniedbujmy go tłumacząc sobie, że im to przejdzie, że z tego wyrosną. Zasięgnijmy porady logopedy.
     Prawidłowy rozwój mowy jest jednym z ważniejszych elementów dojrzałości szkolnej. Związek zaburzeń mowy z trudnościami w nauce ma charakter dwustronny. Z jednej strony zaburzenia mowy przyczyniają się do powstania trudności w nauce z drugiej strony przedłużające się niepowodzenia w nauce powodują zaburzenia mowy.
Trudności szkolne dziecka wynikające z zaburzeń mowy dotyczą przede wszystkim edukacji polonistycznej. Dziecko źle mówiące najczęściej pisze z błędami, słabo czyta, przejawia zahamowania w swobodnym wypowiadaniu się. Trudności w nauce ujawniają się również w innych przedmiotach, które wymagają wypowiedzi ustnych. Trudności zależą od przyczyn niepoprawnej wymowy. Jeżeli są nimi np. wady zgryzu, anomalie dotyczące budowy języka czy rozszczep podniebienia, dziecko nie ma trudności z pisaniem. Jeśli natomiast wadliwa wymowa jest wynikiem uszkodzenia lub niedokształcenia struktur odpowiedzialnych za określone funkcje pojawiają się problemy z pisaniem.
     Błędy w czytaniu i pisaniu wynikające z deformacji tj. nieprawidłowego wymawiania dźwięków lub substytucji, czyli zastępowaniu tych dźwięków innymi, w większości przypadków nie zmieniają całkowicie sensu wymowy {szafa-safa, czapka-capka}. Mogą jednak wystąpić zniekształcenia, które sprawią, że sens przeczytanego lub napisanego słowa jest trudny do rozpoznania {szum-sum, rak-lak}. W pisaniu wypracowań i w pisaniu ze słuchu pojawiają się błędy będące odzwierciedleniem wadliwej wymowy.
Dziecko ubezdźwięczniające głoski mówi i pisze zamiast bułka-półka, dom-tom, kra-gra co prowadzi do zmiany znaczenia wyrazu.
    Błędy w pisaniu najczęściej pojawiają się u dzieci z zaburzeniami słuchu fonematycznego. Uczeń nie różnicuje dźwięków zbliżonych fonetycznie {s-sz, c-cz} i w związku z tym nie wie, jaką literę ma napisać, często zamieniając jedną literę na drugą. Aż 60% dzieci mających trudności w nauce czytania i pisania przejawia wady wymowy.
Długotrwały brak sukcesów w nauce u dzieci z wadami wymowy wywołuje u nich zaburzenie rozwoju emocjonalnego i uczuciowego. Na skutek nieprawidłowej reakcji rodziców na występujące u dziecka zaburzenia mowy, zaostrzają się u niego objawy nerwicowe i trudności wychowawcze. Warunki szkolne często stanowią czynnik sprzyjający nasilaniu się jąkania.  
    Zaburzeniem mowy, które potęgują się w sytuacjach dłużej trwających niepowodzeń szkolnych, jest opóźnienie rozwoju mowy. Problem ten wiąże się z obniżeniem się poziomu umysłowego uczniów pod wpływem nieprzezwyciężonych trudności w nauce. Istotne znaczenie ma fakt trudności w korzystaniu z lektury przez uczniów z wyższych klas. Uczniowie, którzy nie opanowali w młodszych klasach umiejętności czytania niechętnie czytają. W związku z tym, w miarę upływu lat nauki szkolnej powstaje coraz większa różnica w zasobie pojęciowym między uczniami z wadami wymowy a ich rówieśnikami. Obniża się poziom rozwoju słowno-pojęciowego.
    Dzieciom z zaburzeniami mowy przypisuje się takie cechy, jak: niska ekspresja słowna, słaba koncentracja, brak wytrwałości w wykonywaniu zadań, trudności w nawiązywaniu kontaktów, obniżona aktywność społeczna. Bardzo ważne jest więc jak najwcześniejsze zapewnienie dziecku odpowiedniej porady.
Profilaktyka i korekcja wad wymowy to zapobieganie trudnościom i niepowodzeniom szkolnym.
 
 
 
copyright © SP5 Łomża
Realizacja: Tworzenie stron internetowych, projektowanie www, tworzenie www, sklepy internetowe,pozycjonowanie, programowanie, przezentacje multimedialne, białystok, warszawa, hosting, Stronywww, internetowe
statystyka